Manfriend

Mannen zijn lompe, irritante, maar heerlijke wezens. You can’t go with ‘em, you can’t go without ‘em. Zucht. Veel van m’n beste en slechtste momenten heb ik gedeeld met een man. Niet altijd een boyfriend hoor, maar ook wel eens met m’n broer, een collega of een manfriend.

That guy you keep trying to convince people is not your boyfriend: he’s your manfriend.

Samen gelachen, samen gehuild, samen genoten. Soms denk ik wel eens dat het gemakkelijker is om omgang te hebben met mannen, dan met vrouwen. Mannen zijn dan wel lomp en soms bloedirritant, maar vrouwen kunnen dat net zo goed zijn. Het voordeel van een manfriend is echter dat ze (vaak) rechtuit zijn, een ander, vaak minder emotioneel, perspectief kunnen bieden op zaken, ze je sarcasme beter begrijpen, en je heerlijk platvloers jezelf kunt zijn rond hen. Tact en manieren zijn niet perse vereist in de omgang met een manfriend. Schunnige grappen? Toegelaten. Een oprechte mening over je outfit/look/relatie etc.? Ja, een goede manfriend zal er geen doekjes om winden. Een spannende actiefilm in plaats van een romantische chickflick? Graag zelfs voor de manfriend. Het hebben van een manfriend is daadwerkelijk een niet overbodige luxe.

I’ve had my fair share of manfriends. Wow, wat? Nee, nee, nee. Het is niet wat je denkt. Show some respect… Wanneer ik de term ‘manfriend‘ gebruik, bedoel ik manfriend. Niet ‘manfriend with benefits’. After all, there’s a reason I put you in the friendzone in the first place. We kunnen wellicht oppervlakkig flirten (when you’re cute, but I’m too cute for you), maar denk niet dat ik opeens van gedachten ga veranderen en je mijn main thing ga maken. You’re my friend, you know too much by now.

Friendzone-Definition

Het wordt echter een tricky situatie wanneer de manfriend opeens laat blijken je toch als more than just a friend te beschouwen. Dan zijn de rapen gaar. Hoe laat je blijken dat jij niet hetzelfde voelt, zonder dat de relatie/band verandert? Dat gaat niet. Trust me. Been there, tried it. Waar je eerst zonder na te denken precies zei wat er in je opkwam, gaat er nu eerst alles gewikt en gewogen worden. Want ja, je wilt natuurlijk niet de verkeerde indruk wekken. Een vriendschappelijke hug wordt nu opeens een klopje op de schouder. Wie eerst nog verrassend uit de hoek kwam met schunnige grappen, is nu opeens een preutse introvert. Gone is the magic.

En dan moet er ook nog uitgelegd worden wáárom dat gevoel niet wederzijds is. Waarom, waarom? Daarom. Waar je tegen een wildvreemde nog een botte opmerking zou kunnen maken, moet je met een manfriend toch wat tactvoller omgaan. Denk aan zijn ego. He’s a friend for crying out loud. Tact… een onvermijdelijk kwaad. “Je hebt een leuk karakter, maar je bent nou niet bepaald een panty dropper.” is wellicht too harshDamn it. Dus wat doen we? We zeggen dat ze beter verdienen (but you’re not gonna find anyone better than me), dat je ze niet kwijt wilt als vriend (onvermijdelijk), dat ze net als een broer voor je zijn (de dooddoener voor het ego van elke man). Er is nooit het juiste om te zeggen. It’s like breaking up with a boyfriend you’ve never been in a relationship with.

Onlangs had ik zo’n encounter met Manfriend ‘X’. Een leuke, zeer intelligente man. Een man die een rationele blik op zaken leek te hebben, en op zijn eigen manier onbereikbaar was. Hem leerde je niet zomaar kennen. Een leidersfiguur. Soms is dat wel leuk hoor, een man die je het gevoel kan geven dat hij je kan redden in tijden van nood, ook al weet je dat je het prima redt in je eentje. Ik dacht bij mezelf “Deze man weet wel van wanten.”, en raakte geïntrigeerd door zijn persoonlijkheid. Ik genoot van zijn gezelschap, maar fantaseerde ook weer niet over wilde nachten en hartstochtelijke fight and make up sessies.

Anyway, ik merkte dat Manfriend X steeds meer contact zocht. Het bleef echter allemaal amicaal. Een avondje stappen met een groep vrienden, een gezellig gesprek via de app… the usual. Hij begon wat te ontdooien, maar ik dacht aanvankelijk dat het kwam omdat we elkaar gewoon beter leerden kennen. Boy was I wrong. Gedurende het betreffende gesprek waarin de bekentenis werd gedaan – en we weten allemaal hoe ongemakkelijk het kan zijn om lastige gesprekken te voeren via WhatsApp – ging het echter mis. Waar Manfriend X dacht zeer duidelijk aan mij te communiceren dat hij mij als more than just a friend beschouwde, had ik – naive as I am – totaal niets in de gaten. Wanneer het aankomt op subtiele hints en gecodeerde boodschappen, ben ik een complete ramp. Ik ga toch niet voor niets graag met mannen om? Wees op z’n minst een beetje direct.

Untitled-1

Omdat ik a) niets in de gaten had en b) behoorlijk moe was, besloot ik een einde te maken aan het gesprek. Mijn antwoord op zijn “Hey girl, I like you.” (maar dan zeer omslachtig gecodeerd in uitermate subtiele hints) was dan ook – heel tactvol – “Ik ga naar bed.” Zoals je wellicht zult begrijpen viel mijn opmerking nogal rauw op het dak van Manfriend X. Zijn antwoord? “Ouch.” Natuurlijk had ik nog steeds niet in de gaten wat er nou zo pijnlijk was aan mijn voornemen om lekker m’n bed in te kruipen. “Wat? Waarom? Mis ik iets?” En toen viel alles op zijn plek. Eindelijk werd Manfriend X concreet en biechtte zijn gevoelens op. “Ik vind je leuk.” Ik had het totaal niet zien aankomen. Wist ook eigenlijk helemaal niet hoe ik hier op moest reageren. Het hebben van een manfriend is leuk en vrijblijvend, maar wanneer er gevoelens om de hoek komen kijken, you’re pretty much screwed.

Op zeer vriendelijke, maar naar mijn idee, duidelijke wijze, maakte ik duidelijk dat ik hem zeer waardeerde als persoon, maar nooit de optie van een relatie had overwogen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik de stap van manfriend naar boyfriend ook wel eens heb gemaakt, maar mijn ervaringen zijn tot nu toe niet bepaald de beste geweest. Like I said, there’s a reason I put you in the friendzone. Het hoeft er niet altijd mee te maken te hebben dat een man niet aantrekkelijk is, maar wanneer je reeds enige tijd bevriend bent met een manfriend, weet je ook wel wat je kunt verwachten. En dat kan ook betekenen dat persoonlijkheden op vriendschappelijke basis heel goed overeen kunnen komen, maar in een relationele sfeer wellicht niet matchen. Plus there’s the panty dropper thing.

Anyway, het gesprek eindigde, zoals je wellicht zult begrijpen, in een mineurstemming. Ik was natuurlijk volledig flabbergasted, Manfriend X was not amused. Er werd nog een verwoede poging gedaan om mij wellicht van gedachten te doen veranderen, maar zonder succes. Very awkward. Vooral wanneer je bijna dagelijks met elkaar wordt geconfronteerd. Toen ik 16 and reckless was (and Lord knows I was) had ik wellicht wat mind tricks up my sleeve gehad, maar op mijn leeftijd – God I’m getting old – weet ik (ietwat) beter, en wilde ik Manfriend X niet aan het lijntje houden. Ik moest duidelijk en respectvol zijn. Nog wel.

Om de spanning er ietwat af te kunnen halen, en wellicht ook om closure te bieden, vroeg Manfriend X of ik wellicht bereid was face to face nogmaals het gesprek aan te gaan. Ja, dat was ik wel, alleen al uit respect voor hem en onze vriendschap. Hij gaf aan dat hij zichzelf had laten gaan op een manier welke hij niet van zichzelf gewend was. Ja, dat effect heb ik nog wel eens op mannen (haha). Hij bood zijn excuses aan voor zijn gedrag, en gaf aan dat hij gewoonweg wat tijd en afstand nodig had om zijn gevoelens een plek te kunnen geven. Begrijpelijk. Ik gaf aan dat ik wel hoopte dat, wanneer de tijd de wonden zou hebben geheeld, onze vriendschap op eenzelfde manier voortgezet zou kunnen worden. Like I didn’t know the answer to that. En dat is ook weer zo’n punt hoor. Want mannen denken dat ze daar helemaal alleen in staan. Ja, jij loopt het blauwtje, maar nee, ik vind dat ook niet leuk. Natuurlijk voel ik me gevleid, maar ik deal net zo goed met de consequenties als jij. I lost a friend.

Ik sprak over de hele situatie met een vriendin. Want ja, bij wie kon ik eigenlijk terecht met mijn gedachtes en gevoelens? Hoe stond ikzelf eigenlijk tegenover de hele situatie? Maakte ik een fout? Manfriend  X had mijn argument “We verschillen gewoon te veel.” namelijk afgeweerd met de opmerking “Jij wilt het niet eens proberen.” Normaliter sta ik best open voor het nemen van een risico, maar waarom nu dan niet? Manfriend X was (is) namelijk een intelligente, grappige man wie genoeg moeite deed om zijn gevoelens aan mij kenbaar te maken. Niet iemand die bij one strike out leek te gaan. That’s always a plus, if you know what I mean. 😉 Maar, zo kwamen we tot de conclusie, als de eerste ingeving zegt dat het niet klopt, klopt het vaak ook niet. En als het dan toch zo moet zijn, zal het zo zijn. Maar zo zal het niet zijn. Niet nu.

Omdat ik Manfriend X in ieder geval de tijd wilde gunnen zaken voor zichzelf op een rijtje te zetten, had ik besloten wat afstand te nemen. Take it easy on him. Give him some peace of mind. MAAR… dat was allemaal tot Manfriend X opeens op de gedachte kwam zich als een losgeslagen holmonster te gaan gedragen. Waar hij eerst gereserveerd en nuchter was, begon hij zich te gedragen als een midden dertiger met een midlifecrisis. Zijn houding veranderde compleet. Opschepperig gedrag, licht ontvlambaar, constant opmerkingen maken over mijn houding jegens hem… What the… “Ik moet echt meer afstand van jou nemen.” Dan doe dat. (Maar nee hoor.) Aan ieder die het wilde horen werd de mededeling gedaan dat ik blijkbaar niet duidelijk genoeg was over mijn gevoelens. Pardon me? Wanneer ik een zakelijke opmerking maakte, werd daarop meteen gereageerd met een opmerking die klaarblijkelijk een andere, meer snode betekenis droeg dan je zou verwachten. Hmm… alrighty then. That’s how we’re gonna play this thing? Wil je het krijgen? Dan kun je het natuurlijk krijgen. 16 all over again baby. RECKLESS. Nu we toch geen vrienden meer kunnen zijn, kunnen we net zo goed alles op alles spelen. Gemeen? Wellicht. Do I care? Hell no. You’re a grown ass man. Deal with the consequences of your behaviour. Ik hou ervan om mijn grenzen af te tasten. Kijken hoe ver ik kan gaan voor ik écht te ver ga. Opmerkingen met een uitdagende (bijna ondermijnende) ondertoon? I’m queen of that. En dan dat gezicht met een opengevallen mond… Did she really just say that shit? Yes I did. #SAVAGE Hij wilde geen ‘nee’ als antwoord, ook al was dat het eerlijkste, meest respectvolle dat ik kon doen. Dus nu ben ik mijn flirty, sarcastic self. Wil je het niet goedschiks leren? Dan maar kwaadschiks. Dan ga ik er in ieder geval voor zorgen dat ik er zelf ook nog plezier aan beleef. Waar mijn gedrag tot nu toe tot heeft geleid? He bought me flowers. See that’s a good boy. Een man – ook een manfriend – moet natuurlijk wel weten who’s boss. Ik vind ze wel schattig zo, a little lost, like a puppy.

Mijn punt is gewoon dat er geen middenweg is. Ik geloof niet in friends with benefits. Je bent mijn manfriend of je bent mijn lover. Het enige dat daartussen nog kan bestaan is een slachtoffer van mijn wicked ways (Manfriend X). Het is alles of niets wanneer het aankomt op passie en temperament. Probeer je een van die grenzen te overschrijden, someone’s bound to get hurt. Wanneer een manfriend gevoelens voor je krijgt, en jij voelt niet hetzelfde, kwets je hem, ongeacht hoe je ermee omgaat. Better make it a story worth telling. 

Coach

Wat vind je van deze post?


Je e-mailadres wordt niet weergegeven.

*